അദൃശ്യമാം നിന് കരങ്ങളെന്നെ
താങ്ങി നടത്തുന്നു നിത്യവുമേ
എന്നിട്ടുമെന്തേ അറിയാതിരുന്നു ഞാന്
പാപിയാണെന്നുള്ള സത്യം
വിരൂപമേശാതെ കാരുണ്യമോടെ
സുന്ദരമായെന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവമേ
നന്മകളൊക്കെയും ദാനമായിനല്കീട്ടും
നന്ദി ചൊല്ലീടുവാന് മറന്നു പോയല്ലോ ഞാന്
പാഴ്മരുഭൂമിയില് തണലായി വന്നിട്ടും
തണലിന് മഹുത്വമറിയാതെ പോയിഞാന്
ഹൃദയകവാടത്തില് മുട്ടി വിളിച്ചിട്ടും
വാതായനങ്ങള് തുറക്കാന് മടിച്ചു ഞാന്
കണ്ണുനീര് കണങ്ങളെ മായ്ക്കുവാനായവന്
ആണിയാല് മുറിഞ്ഞൊരാ കരങ്ങള് നീട്ടി
പാപിയാമെന്നുടെ പാപങ്ങള് നീക്കുവാന്
ക്രൂശിതനായിതാ കാല്വരികുന്നിന്മേല്
പശ്ചാത്തപിച്ചു ഞാന് വന്നു നില്ക്കുന്നിതാ
പൂജാപുഷ്പമായ് നിന്തിരു സവിധേ
താഴ്മയായ് കേഴുന്നു കാരുണ്യവാരിധേ
സ്വീകരിക്കേണമീ കണ്ണീര് സുമങ്ങളെ
.jpg)