അനാമിക

അക്ഷരവസന്തത്തില്‍ വിരുന്നു വന്നു
എന്‍പ്രിയ സ്നേഹിത അനാമിക

ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെയെന്നുള്ളില്‍
അരുമയായ് മാറിയവള്‍ അനാമിക

അകതാരിലെരിയുന്ന കദനകടലിനെ
പുഞ്ചിരിയോടെ മറച്ചവള്‍ നീ

പ്രതികൂലമേറെമറികടന്നെത്തി നീ
തളരാത്ത മനസ്സിന്റെ ഉടമയായി

കൊടുംങ്കാറ്റടിച്ചതാം ജീവിതതോണിയെ
ധീരതയോടെ തുഴഞ്ഞവള്‍ നീ

വിധിയെപഴിച്ചു നീ മിഴിനീരൊഴുക്കാതെ
വീറോടെ പൊരുതി ജയിച്ചതും നീതന്നെ

ആശ്വാസവാക്കിന്റെ ആശാകിരണമായ്
അരികിലെത്തും സതീര്‍ത്ഥ്യ ഞാനും

ധന്യയാണിന്നു ഞാന്‍ നിന്‍മുഖചിത്രത്തില്‍
തത്തികളിക്കുന്ന പുഞ്ചിരി കാണുമ്പോള്‍

പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു
അനാമികെ......... നിന്നരികിലെത്താന്‍

സുഗന്ധം

പൂന്തോപ്പ്‌ നല്‍കുന്ന നയനസുഖം 
നറുമലര്‍ വിടരുന്ന പുതുസുഗന്ധം 
ഹിമബിന്ദു പുല്‍കുന്ന പുല്‍കൊടിയും 
സ്നേഹാര്‍ദ്രലോലമാം ഭാവങ്ങളോ.....
അണയാതെ കത്തുന്ന ദീപമായി
അകതാരില്‍ നിറയുന്നു സ്വരരാഗവും........!!!!!

ഈണംമറക്കാത്ത കൂട്ടുകാരി

ഈണം മറക്കാത്ത  കൂട്ടുകാരി നീ
ഗാനമായ് പാടിയുറക്കുകില്ലേ
കാതോര്‍ത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍
നീ  മധുരമാം നാദമായ് ഒഴുകി വന്നോ

ആശംസപൂക്കളുമായ്‌ വന്നയെന്‍ മുന്നില്‍
നറുപുഞ്ചിരി കൊണ്ടു നീ പൂച്ചെണ്ടു നല്‍കി
എന്‍ ഹൃത്തില്‍ പതിഞ്ഞതാണാമുഖമന്ന്‍
ഓമനിക്കുന്നു ഞാന്‍ ആ മുഖമിന്നും

അടരാന്‍ കഴിയാത്തൊരാത്മബന്ധം
അറിയാതെ മുളപൊട്ടിയ നിമിഷമതോ
സ്നേഹാമൃതത്തിന്റെ മാധുര്യം പകര്‍ന്നു നീ
പിരിയാതെ കൂടെയിരുന്നതല്ലേ

ഘടികാരസൂചികള്‍ ചലിക്കുന്ന പോലെ
നിന്‍ വരവിനു കാത്തിരിപ്പുയെന്‍  ഹൃത്തടം
ഒരു മനമോടെ നാം കൈമാറിയ രഹസ്യങ്ങള്‍
മരണത്തിലൂടെയെ മറഞ്ഞുപോകു

ഒരമ്മതന്‍ ഉദരത്തില്‍ഉരുവായില്ലങ്കിലും
എന്നും നീയെന്നുടെ കൂടപ്പിറപ്പാണ്
ഞാനിന്നു മൌനമായ് മാറിയാലോയെന്റെ
മൂകത വായിച്ചറിയുന്നവള്‍  നീ

സന്തോഷമാകുന്ന കണ്ണീര്‍കണങ്ങളെ
മുത്തുമണികളായ് നിനക്കു നല്‍കാം
അകലുവാനാകില്ല  പിരിയുന്നതോയെന്‍
മരണമാം സത്യത്തിലൂടെ മാത്രം

ലാവ

ചിന്തയുടെ തീരത്ത്  തിരകള്‍ വന്നുപോയ്
അലകളകന്നപ്പോള്‍ ശ്യൂന്യമാം ചിപ്പികള്‍
ഏകാന്തമാകും തടവറ തന്നിലെ
മോക്ഷമുക്തിക്കായ്‌  കാത്തിരിക്കുംപോലെ

ഇനിയൊരു വരവ് ഉണ്ടാവില്ലയെന്നു -

മൊഴിയാന്‍ കഴിയാത്തൊരു  ശബ്ദവീചി 

കണ്ഠത്തില്‍ വന്നമര്‍ന്നു പോയി

ഇരുളിന്റെ താഴ്‌വരയില്‍ ഇമകള്‍ ചേര്‍ത്തു

സഹനത്തിന്‍ മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങളിലെന്തിനു 

വാക്കാല്‍ അഴത്തിന്‍ ഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നു 

വാര്‍ന്നോഴുകീടുന്ന രക്തബാഷ്പാഞ്ജലി 

എന്നുനിലക്കുമറിയില്ലെനിക്കിന്ന്

പൊട്ടിയൊഴുകാന്‍ കൊതിച്ചൊരു ലാവയെ

നെഞ്ചിലൊതുക്കിയ അഗ്നിപര്‍വ്വതമായ് 

എരിഞ്ഞമരുന്നു മൗനമായ്  മന്നില്‍

ധരണിതന്‍ മടിത്തട്ടില്‍ മയങ്ങുംവരെ.............!!!

അക്ഷരതോണി

ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി  അരികിലെത്തിയപ്പോള്‍
കൈയെത്തും ദൂരത്തു നിന്നും അകന്നുപോയ തോണി
ഏതു കരയിലാണ് അടുത്തതെന്നിപ്പോഴും അജ്ഞാതം

അനര്‍ഗളം ഒഴുകിയെത്തിയയെന്നക്ഷരങ്ങള്‍
നിത്യമാ  തോണിതന്‍ യാത്രികരായിരുന്നു
വെളുത്തതാളിലെ കറുത്തക്ഷരങ്ങള്‍ കുറിക്കുമെന്‍
തൂലിക തോണിതന്‍ പങ്കയമായിരുന്നു

ഇടമുറിയാതെ യാത്രചെയ്യുമാ തോണി
ഇരുള്‍പ്പരപ്പിലെവിടെ ഞാന്‍ തേടെണ്ടു.......!!!!

തിരികെനടന്നവള്‍

സ്നേഹംകൊണ്ടൊരു   മുള്‍കിരീടം മെനഞ്ഞു
ചൂടിച്ചു തന്നിട്ട് വേദനിക്കുന്നുവോയെന്നുചോദിച്ചാല്‍ ...
ഉണ്ടെന്നു പറയാനും ഇല്ലന്നുപറയാനും
കഴിയാതുഴറും മൗനമാം മാനസമോ നീ ....

നിണം പൊട്ടിയൊഴുകിനിന്‍
കവിള്‍ത്തടം ചുവക്കുമ്പോള്‍
മുറിപ്പെട്ട നൊമ്പരം മറച്ചുനിന്‍ ചുണ്ടില്‍
വിരിയുന്നുശോകത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞൊരുപുഞ്ചിരി ....

തനിയെ താങ്ങുന്ന ഭാരമെത്രനാള്‍
ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യമായെത്തുമ്പോള്‍
എന്തുപറഞ്ഞു ഞാന്‍ ആശ്വസിപ്പിക്കും
എരിഞ്ഞുതീരും നിന്‍ ഉള്‍ത്തടത്തെ ....!!!

കാലചക്രം കഥപറഞ്ഞകലുമ്പോള്‍
ഓര്‍മ്മയില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ഒരായിരം കദനങ്ങളും
മനുജന്റെ മനസ്സില്‍ മങ്ങാത്ത ചിത്രമായ്‌
മണ്‍മറഞ്ഞിടുവാന്‍ മരണമെത്തുംവരെ......!!!

ചവിട്ടുപടികള്‍

                                               

ഒരേ പടികെട്ടിലിരുന്നു സംസാരിച്ചപ്പോള്‍  എല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു .സ്നേഹത്തിന്റെ പൂക്കളം തീര്‍ത്തു .ഒരാള്‍ ആദ്യ പടിയിലും ഒരാള്‍ അവസാന പടിയിലും നിന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞത് പലതും കേട്ടില്ല .മനസിലാക്കിയത് പലതും മറ്റൊന്നായിരുന്നു . അവിടെ നിന്നും സഞ്ചാരത്തിന്റെ ദൂരം കൂടിവന്നു .ചിലപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത് .ഒരേ പടിയിലിരുന്നു സംസാരിക്കേണ്ടത് പല പടികളിലിരുന്നു സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ സൗഹൃദമായാലും കുടുംബജീവിതമായാലും , ഏതു തരം ബന്ധങ്ങളായാലും ശിഥിലമായികൊണ്ടിരിക്കും .നഷ്ടമാക്കിയാല്‍ പിന്നെ നേടാന്‍ കഴിയാത്തവ .....നല്ല ബന്ധങ്ങളെ ഒരിക്കലും നഷ്ടമാക്കതിരിക്കുക ....പിന്നീടു ഓര്‍ത്ത് വിലപിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല .......!!!!!