ഈണം മറക്കാത്ത കൂട്ടുകാരി നീ
ഗാനമായ് പാടിയുറക്കുകില്ലേ
കാതോര്ത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങളില്
നീ മധുരമാം നാദമായ് ഒഴുകി വന്നോ
ആശംസപൂക്കളുമായ് വന്നയെന് മുന്നില്
നറുപുഞ്ചിരി കൊണ്ടു നീ പൂച്ചെണ്ടു നല്കി
എന് ഹൃത്തില് പതിഞ്ഞതാണാമുഖമന്ന്
ഓമനിക്കുന്നു ഞാന് ആ മുഖമിന്നും
അടരാന് കഴിയാത്തൊരാത്മബന്ധം
അറിയാതെ മുളപൊട്ടിയ നിമിഷമതോ
സ്നേഹാമൃതത്തിന്റെ മാധുര്യം പകര്ന്നു നീ
പിരിയാതെ കൂടെയിരുന്നതല്ലേ
ഘടികാരസൂചികള് ചലിക്കുന്ന പോലെ
നിന് വരവിനു കാത്തിരിപ്പുയെന് ഹൃത്തടം
ഒരു മനമോടെ നാം കൈമാറിയ രഹസ്യങ്ങള്
മരണത്തിലൂടെയെ മറഞ്ഞുപോകു
ഒരമ്മതന് ഉദരത്തില്ഉരുവായില്ലങ്കിലും
എന്നും നീയെന്നുടെ കൂടപ്പിറപ്പാണ്
ഞാനിന്നു മൌനമായ് മാറിയാലോയെന്റെ
മൂകത വായിച്ചറിയുന്നവള് നീ
സന്തോഷമാകുന്ന കണ്ണീര്കണങ്ങളെ
മുത്തുമണികളായ് നിനക്കു നല്കാം
അകലുവാനാകില്ല പിരിയുന്നതോയെന്
മരണമാം സത്യത്തിലൂടെ മാത്രം
